ತಿರುಪತಿ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮಹಾದ್ವಾರದ ಮೂಲಕ ಗರ್ಭಗುಡಿಯತ್ತ ಸಾಗುವಾಗ, ಬಲಬದಿಯ ಗೋಡೆಯ ಮೇಲೆ ಒಂದು ಹಳೆಯ ಗಡಪಾರೆ (Iron Crowbar) ನೇತುಹಾಕಿರುವುದನ್ನು ನೀವು ಗಮನಿಸಿರಬಹುದು. ಈ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗಡಪಾರೆಗೂ ಮತ್ತು ಸ್ವಾಮಿಯ ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿದಿನ ಹಚ್ಚುವ ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರಕ್ಕೂ ಒಂದು ಅವಿನಾಭಾವ ಸಂಬಂಧವಿದೆ. ಈ ಪವಿತ್ರ ಸಂಪ್ರದಾಯದ ಹಿಂದೆ ಭಕ್ತ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ನಡುವಿನ ರೋಚಕ ಕಥೆಯಿದೆ.
ಗುರು ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರ ಆಜ್ಞೆ
ವಿಶಿಷ್ಟಾದ್ವೈತ ಸಿದ್ಧಾಂತದ ಪ್ರತಿಪಾದಕರಾದ ಶ್ರೀ ರಾಮಾನುಜಾಚಾರ್ಯರು ಒಮ್ಮೆ ತಮ್ಮ ಶಿಷ್ಯರಲ್ಲಿ, “ತಿರುಮಲೆಯಲ್ಲಿ ಭಗವಂತನಿಗಾಗಿ ನಂದವನವನ್ನು (ತೋಟ) ನಿರ್ಮಿಸಿ, ಪುಷ್ಪ ಕೈಂಕರ್ಯವನ್ನು ಮಾಡುವವರು ಯಾರು?” ಎಂದು ಕೇಳಿದರು. ಆಗ ಅತ್ಯಂತ ಶ್ರದ್ಧೆಯಿಂದ ಮುಂದೆ ಬಂದವರು ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್. ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಶಿರಸಾವಹಿಸಿ ಪಾಲಿಸುವುದು ಅವರ ಮುಖ್ಯ ಗುರಿಯಾಗಿತ್ತು.
ಗರ್ಭಿಣಿ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಕಠಿಣ ಪ್ರಯಾಣ
ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ ಅವರು ತಮ್ಮ ಗುರುಗಳ ಆಜ್ಞೆಯಂತೆ ತಿರುಪತಿಗೆ ಹೊರಟರು. ಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ತುಂಬು ಗರ್ಭಿಣಿ ಪತ್ನಿ ಮತ್ತು ಪುಟ್ಟ ಮಕ್ಕಳಿದ್ದರು. ಅಂದಿನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ತಿರುಮಲ ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ಹತ್ತುವುದು ಇಂದಿನಂತೆ ಸುಲಭವಾಗಿರಲಿಲ್ಲ. ದಟ್ಟವಾದ ಕಾಡು, ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಭಯ ಮತ್ತು ಕಡಿದಾದ ಹಾದಿಗಳಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣವಾದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಮಾಡಿ ಅವರು ಬೆಟ್ಟವನ್ನು ತಲುಪಿದರು. ಅವರ ಭಕ್ತಿ ಮತ್ತು ಗುರುವಿನ ಮೇಲಿನ ನಂಬಿಕೆ ಆ ಕಷ್ಟವನ್ನೂ ಮರೆಸುವಂತೆ ಮಾಡಿತ್ತು.
ತೋಟದ ನಿರ್ಮಾಣ ಮತ್ತು ಬಾಲಕನ ಸಹಾಯ
ತಿರುಮಲೆಯನ್ನು ತಲುಪಿದ ಮೇಲೆ ಅವರು ಸ್ವಾಮಿಯ ಸೇವೆಗಾಗಿ ಕೆರೆಯನ್ನು ತೋಡಿ, ಸುಂದರವಾದ ಹೂವಿನ ತೋಟವನ್ನು ಬೆಳೆಸಲು ನಿರ್ಧರಿಸಿದರು. ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ ಮಣ್ಣು ಅಗೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅವರ ಗರ್ಭಿಣಿ ಪತ್ನಿ ಆ ಮಣ್ಣನ್ನು ಬುಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ತುಂಬಿ ಹೊರಗೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದರು. ಪತ್ನಿಯ ಕಷ್ಟವನ್ನು ನೋಡಿ ಮನನೊಂದ ವೆಂಕಟೇಶ್ವರ ಸ್ವಾಮಿಯು ಒಬ್ಬ ಸಣ್ಣ ಬಾಲಕನ ರೂಪದಲ್ಲಿ ಬಂದು ಅವರಿಗೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಮುಂದಾದನು.
ಆದರೆ, “ಇದು ನನ್ನ ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನಿಗೆ ನಾನು ಸಲ್ಲಿಸಬೇಕಾದ ಸೇವೆ, ಇದರಲ್ಲಿ ಬೇರೆಯವರ ಸಹಾಯ ಬೇಡ” ಎಂದು ಬಾಲಕನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಬಿಟ್ಟರು. ಬಾಲಕನು ಬಿಡದೆ ಸಹಾಯ ಮಾಡಲು ಬಂದಾಗ, ಕೆಲಸದ ಅವಸರ ಮತ್ತು ಭಕ್ತಿಯ ಆವೇಶದಲ್ಲಿದ್ದ ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ ತಮ್ಮ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಗಡಪಾರೆಯನ್ನು ಬಾಲಕನ ಮೇಲೆ ಎಸೆದರು. ಅದು ಬಾಲಕನ ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ತಗುಲಿ ರಕ್ತ ಸುರಿಯಲಾರಂಭಿಸಿತು. ಆ ಬಾಲಕ ಅಲ್ಲಿಂದಲೇ ಮಾಯವಾದನು.
ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರದ ಲೇಪನ
ಮರುದಿನ ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಗರ್ಭಗುಡಿಯಲ್ಲಿ ಅರ್ಚಕರು ಮೂಲ ವಿಗ್ರಹದ ಗಲ್ಲದಿಂದ ರಕ್ತ ಸುರಿಯುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡು ಬೆಚ್ಚಿಬಿದ್ದರು. ಇದನ್ನು ತಿಳಿದು ಓಡಿಬಂದ ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್, ಅಂದು ತಾನು ಹೊಡೆದ ಬಾಲಕ ಬೇರೆ ಯಾರೂ ಅಲ್ಲ, ಸ್ವತಃ ಶ್ರೀನಿವಾಸನೇ ಎಂದು ಅರಿತು ಕಣ್ಣೀರಿಟ್ಟರು. ತಕ್ಷಣವೇ ಪವಿತ್ರವಾದ ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಅರೆದು ಸ್ವಾಮಿಯ ಗಾಯಕ್ಕೆ ಹಚ್ಚಿದರು. ಭಗವಂತನು ಭಕ್ತನ ಭಕ್ತಿಗೆ ಮೆಚ್ಚಿ ಆ ಗಾಯದ ಗುರುತನ್ನು ಸದಾ ಉಳಿಸಿಕೊಂಡನು.
ಇಂದಿಗೂ ಉಳಿದಿರುವ ಸಾಕ್ಷಿ
ಈ ಅದ್ಭುತ ಘಟನೆಯ ನೆನಪಿಗಾಗಿ ಇಂದಿಗೂ ತಿರುಪತಿ ತಿಮ್ಮಪ್ಪನ ಗಲ್ಲಕ್ಕೆ ಪಚ್ಚ ಕರ್ಪೂರವನ್ನು ಹಚ್ಚಲಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ, ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ ಅವರು ಅಂದು ಎಸೆದ ಆ ಗಡಪಾರೆಯನ್ನು ದೇವಸ್ಥಾನದ ಪ್ರವೇಶ ದ್ವಾರದಲ್ಲೇ ಇಡಲಾಗಿದ್ದು, ಅದು ಭಕ್ತನ ಸಮರ್ಪಣಾ ಭಾವಕ್ಕೆ ಸಾಕ್ಷಿಯಾಗಿದೆ.
ಕೊನೆ ಮಾತು: ಅನಂತಾಳ್ವಾರ್ ಅವರ ಈ ಗಾಥೆಯು ಕೇವಲ ಒಂದು ಪವಾಡವಲ್ಲ; ಇದು ಗುರುವಿನ ಆಜ್ಞೆ, ಕಠಿಣ ಪರಿಶ್ರಮ ಮತ್ತು ಭಗವಂತನ ಮೇಲಿರುವ ಅಚಲವಾದ ಭಕ್ತಿಯ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ.
ಲೇಖನ: ಶ್ರೀನಿವಾಸ ಮಠ





